De Pelham maakt net als een stangbit gebruik van een hefboomwerking. Aan beide zijdes van het mondstuk en aan de onderscharen zitten ringen waaraan de teugels bevestigd kunnen worden.

Er zijn twee varianten: de “echte” Pelham heeft een ongebroken mondstuk, deze wordt zonder onderlegtrens en bij correct gebruik met twee paar teugels gebruikt, zodat de naast het mondstuk bevestigde teugelpaar zal werken als een trensteugel en het aan de onderschaar bevestigde teugelpaar als een stangteugel. Het bit heeft twee bevestigingsmogelijkheden voor de teugels; aan de bovenkant, op gelijke hoogte met het mondstuk en onderaan de scharen. Bewerkt de ruiter de bovenste teugel, dan werkt het bit in als een trens, dus zonder hefboom. Bewerkt de ruiter de onderste teugel, dan werkt het bit in als een stang. De Pelham moet dan ook altijd gebruikt worden in combinatie met een kinketting. Om gebruik te kunnen maken van deze twee verschillende manier van inwerken moet de Pelham met dubbele teugels gebruikt worden. Zogenaamde "Pelhamriempjes" verbinden de twee bevestigingsmogelijkheden met elkaar en daaraan wordt dan weer een enkele teugel vast gemaakt. Let wel dat als je deze wilt gebruiken je ervaring moet hebben omdat het voor het paard verwarrend kan overkomen

Een enkelgebroken Pelham met kinketting en pelhamriempjes

Een vaak gebruikte variant is de  Pelham met een gebroken mondstuk, waarbij de werking vergelijkbaar is met het rijden met een kale stang. Hierbij is er ook sprake van inwerking op de onderkaak.

Een echte Pelham met twee paar teugels kan geschikt zijn voor paarden die moeten wennen aan een stang en trens, of paarden die te weinig ruimte hebben voor twee mondstukken.